|
|||
|
Evliyanın büyüklerinden olan Ebulferrah Mehmed Tarsusi (RA) Hz.leri’nin künyesi “Ebü’l Ferec Yusuf Et-Tarsusi”dir. Ebül Ferrah Mehmet Tarsusi (RA) Hz.leri’nin doğum tarihi ve doğum yeri kaynaklarda bildirilmemektedir. Ebül Ferrah Mehmet Tarsusi (RA) Hz.leri zamanın büyük alimlerinden ilim tahsil etti. İyilik sever güzel huylu ve güzel görünüşlü bir zat idi. Zamanının bir tanesi idi. Karşılaştığı kimselere çok mütevazi davranırdı. Arkadaşlarından veya dervişlerinden birinde uygun olmayan bir davranış görse tatlı bir şekilde onu ikaz eder ve bu işi yapmasına mani olurdu. Ebul Ferrah Mehmet Tarsusi Hz.leri'nin Tarikatı Telkin Alması Ebül Ferec (RA) Hz.leri tasavvufu (tarikatı) Abdulvahid bin Abdülaziz Et-Temimi (RA) Hz.leri’nden ve Şeyh İzzeddin Ahmed Farusi’den (RA) Hz.leri’nden aldı. Birçok insan Ebü’l Ferec (RA) Hz.leri’nin ilminden zahiren ve batınen birçok kimseler istifade etti ve nice yolda kalmışlara mana yolunda ışık tuttu. Nice susuzları suya kandırdı. Ebul Ferrah Mehmet Tarsusi (RA) Hz.leri'nin Vefatı Ebül Ferec (RA) Hz.leri dalallette kalmış insanları yaklaşık ellibeş sene hakka davet edip hizmet etti. Nice dalallette kalanlara önderlik yaptı. Nihayet şu köhne dünyadaki imtihanını en güzel şekilde verip gayeyi de yerine getirmenin bahtiyarığı ile fani âleme veda ederek Bağdat’ta vefat etti. Büyük bir kalabalık yarenleriyle bugünkü kabristanına defnedildi. Yüce Allah (CC) Hz.leri bizi şefaatlarindan, al-i himmet nazar ve muhabbetlerinden ayırıp mahrum etmesin. (AMÎN) Ebul Ferrah Mehmet Tarsusi (RA) Hz.leri'nin Bazı Menkibeleri
Ebül Ferec (RA) Hz.leri’nin birçok karametleri görülmüştür. İnsanlara daima doğru yolu gösteren dinin emir ve yasaklarını anlatan büyük bir alim idi. Kelime-i Tevhid ve Kelime-i Şehadet ile tebessüm ederek vefat etti. Buyurdu ki: “Ey Kardeşim! Himmetini kendini yakmak için harcamaktan, heva ve hevesinin dalgalan arasında kalarak kendini boğmaktan çok sakın. Nefsine karşı Allah-ü Teâlâ (CC) Hz.leri’nden kork. Nefsine karşı hazırlıklı ol. Daima nefsinin yenilmesi için çalış. Böyle yaparsan sonunda zelil olmaktan, hesap verme korkusundan dostlarla alakayı kesmekten kurtulur, seçilmişlerden olursun. Nefsi, kişinin kimliğidir. Tevazu ettiği zaman yükselir, kendini büyük gördüğü zaman alçalır. ..........................................
Buyurdu ki: “İlmin ve yakinin
zirvesine ancak tevazu ile erilir. Nefsine muhalefet hususunda çok sağlam ol.
Günaha asla meyletme. Günahın sonu ateştir. Geceni Allah-ü Teâlâ (CC)
Hz.leri’ne ibadet etmek ve taatle geçir. Gafil kimseler geceyi uyku ile
geçirir. Cahil ve Gafil oyun ve eğlence ile oyalanır. Halbuki Ehlullah
uyanıktır. Bir işi yapmak istediğin zaman, o işte insaflı ve adaletli ol ki
hakkı olmayan birine o işi teslim etmeyesin. Allah-ü Teâlâ (CC) Hz.leri’ni çok
zikret. Kendini haksızlık yapmaktan uzak tut. Çünkü bulunduğun makam, hak üzere
bulunulacak, hak üzere yürünülecek bir makamdır. Kızdığın zaman affa sarıl,
Çünkü affetmek suretiyle yapacağın hata, ceza vermek suretiyle yapacağın
hatadan daha iyidir. İşlerinde dindar, hikmet ehli din gayreti bulunan
kimseleri seç. Onlar arasından da olgun görüşü konuşmayı iyi, delili sağlam
olanlarını seç. Allah (CC) Hz.leri’ni ve Resulü (SAV) Efendimiz’i en iyi bilen
kimseleri seç. Vefat edip Rabbine (CC) kavuştuğun zaman, akibetinin iyi olmasına
vesile olacak işleri yap.”[1] [1] İslam Ansiklopedisi 2.C. S.162
|