- Ramazan.

Deyimi üzerinde, bilginler değişik görüşler ileri sürdüler.

Denilmiştir ki:

- Receb ayı için:

- Şehrüllah’il-asamm. Dendiği gibi; Allah’ın (CC) kulu için:

- Abdullah.

Dendiği gibi bu aya da:

- Şehr-i Ramazan. Denir. Ve bu zatlara göre:

- Ramazan.

Allah’ın (CC) isimlerinden bir isimdir.

Câfer-i Sâdık (RA) babasından naklen; Rasulüllah (SAV) efendimizin şöyle buyurduğunu anlatmıştır:

- “Ramazan ayı, Allah’ın (CC) ayıdır.”

Enes b. Malik ise, Rasulüllah (SAV) efendimizin şöyle buyurduğunu anlatmıştır:

- “Sadece: Ramazan. Demeyiniz; Allah-ü Teala (CC) nasıl:

- Ramazan ayı. Buyurmuş ise siz de öyle deyiniz.”

 İsmail, Ebu Amr’ın şöyle dediğini anlattı:

- Ramazan ayına, Ramazan tâbirinin kullanılmasının sebebi odur ki: Bu ayda, deve yavruları yanar. Yani: Sıcaktan pişerler.

Bir başkası da şöyle demiştir:

- Bu ayda, sıcaktan taşlar kızdığı için:

- Ramazan. Denmiştir. Zira:

- Ramazan.

Kızgın taşlar manâsına gelir. Denilmiştir ki, Ramazan:

Denmesinin bir sebebi; bu ayın günahları yaktığıdır. Kaldı ki bu manâda bir hadis-i şerif, Rasulüllah (SAV) Efendimizden anlatılmıştır.

Yine denilmiştir ki:

- Ramazan.

Ayı şu hikmete dayanır: Kalbler, bu ayda yapılan öğütlerden ısınır; ahiret düşüncelerine dair sözleri dinler ateşlenir. Tıpkı: Kumlar ve taşlar, güneşten hararet alıp ısındığı gibi.

Halil dahi şöyle demiştir:

- Ramazan.

Lâfzı, ramaz kökünden gelmektedir. Ramaz ise güz yağmuruna verilen bir isimdir. Bu durumda manâ şu demeğe gelir:

- Bu ayda oruç tutan müminlerin bedenleri günah kirlerinden temizlenir; kalblerinden dahi, manevî kirler çıkar tertemiz olurlar.

Üstte anlatılan manâ içindir ki; bu aya: Ramazan ismi verilmiştir.